غذاهایی که دیابتی ها باید  بخورندوغذاهای که که دیابتی ها باید از خوردن آن پرهیز کنند

 غذاها یی که دیابتی ها باید بخورند و غذاهایی که دیابتی ها باید از خوردن آن پرهیز کنند.

از نقطه نظر سلامت ،خوردن امر بسیار مهمی محسوب می شود. مهمترین نگرانی در کنترل دیابت کنترل میزان قند خون فرد در محدودۀ طبیعی است، به این منظور فرد دیابتی باید از خوردن برخی از غذاها پرهیز کند و برخی دیگر را که برای کنترل دیابت مفید هستند، مصرف کند.

افرد مبتلا به دیابت باید تلاش کنند که در محدودۀ وزن سلامت باقی بمانند و رژیمی را تبعیت کنند که موارد زیر در آن رعایت شده باشد.

٭کم چرب

٭کم قند

٭کم نمک

٭حداقل 5 وعده میوه و سبزی تازه

٭غذاهایی که حاوی کربوهیدرات های نشاسته ای است در آن زیاد باشد نظیر نان وبرنج. بطور کلی غذایی وجود ندارد که دیابتی ها کلاً از خوردن آن منع شده باشند و نیازی به حذف کامل شکر و مواد شیرین نیست . اما افراد مبتلا به دیابت باید سعی کنند که از غذاهایی که دارای مقدار زیادی قند و چربی هستند، بمقدار کم مصرف کنند. بنابراین اگربه دیابت مبتلا هستید شما می توانید یک بار در ماه به خودتان اجازۀ خوردن کیک یا بیسکویت را بدهید.

خوردن چه غذاهایی برای افراد دیابتی مفید است. 

بیماران دیابتی باید مقادیر زیادی میوه و سبزیجات حاوی فیبر زیاد مصرف کنند. مصرف این نوع غذاها نیاز به انسولین را در بدن کاهش می دهد و دلیلش اینست که این غذاها قند را بتدریج به سلولهای بدن تحویل می دهند. رژیم های حاوی فیبر بالا دارای مقدار کروم بالاتری هستند که این مادۀ معدنی برای درمان دیابت بسیار مفید است. بهمین علت مصرف سبزیجات، پیاز، سیر، زنجبیل، تربچۀ قرمز، اسفناج، کلم برگ، خیار، هویج، گوجه فرنگی، کلم و کدوی سبز برای درمان دیابت بسیار مفید هستند.

ماش  و لوبیای قرمز تازه و موز نرسیدۀ پخته مواردی هستند که خوردن آنها به بیماران دیابتی توصیه می شود.

دانه های شنبلیله که در آب خیس خورده باشد برای بیماران دیابتی مناسب است در مورد میوه ها توصیه می شود که از میوه هایی نظیر میوۀ گوآوا( guava میوه ای از هندوستان که نام دیگر آن زیتون جنوبی است) ، تمشک، انجیر(تازه کم شیرین)، میوۀ کیوی، سیب، مرکبات، آب انار استفاده کنند. بهتر است این میوه ها را بخشی از  وعدۀ صبحانه خود قرار دهید. از آنجائیکه آب میوه دارای فروکتوز (قند میوه) بیشتری است، باعث می شود قندخون شما سریعتر افزایش یابد. بنابراین بهتراست افراد دیابتی آب میوه را همراه با وعدۀ اصلی غذایشان مصرف کنند و بیش از یک لیوان کوچک در روز آب میوه ننوشند.

چند توصیۀ مهم

٭ اگر می خواهید مادۀ شیرینی بخورید به جای شکر ازخرما یا عسل ( به مقدار خیلی جزئی) استفاده کنید.

٭ از برنج قهوه ای به جای برنج سفید استفاده کنید چنانچه از دانه های جوانه زده استفاده می کنید مجاز بخوردن مقدار کمی از آن هستید.

٭روغنهایی نظیر روغن زیتون و روغن بادام زمینی برای افراد دیابتی مفید است، اما باز هم به مقدار مجاز توصیه شدۀ آن توجه کنید.

٭مقدار زیادی آب بنوشید (روزانه 8 تا 10 لیوان).

٭یک بار در هفته ماهی یا غذاهای دریای برای تأمین اسیدهای چرب امگا 3 مصرف کنید.

ادویه هایی نظیر فلفل سیاه، فلفل تند قرمز، خردل و مواد گیاهی و ادویۀ خوراکی را در غذاهایتان استفاده کنید.

سبزیجات خام را به مقدار زیاد مصرف کنید مصرف سبزیجات پخته باعث افزایش سریع قندخون می گردد.

لبنیات بدون چربی مصرف کنید مثل شیر بدون چربی، ماست و پنیر بدون چربی، ماست ساده و از خوردن پنیرها لور (   Cottage cheese) بپرهیزید زیرا مقدار زیادی کربوهیدرات دارد.

برخی از گیاهان و سبزیجات بصورت گیاهان دارویی برای افراد دیابتی تجویز می شود نظیر هندوانۀ ابوجهل Bitter melon و کدوی تلخ Bitter Groud که حتماً باید با مشورت پزشک معالج خود از این گونه داروهای گیاهی استفاده کنید.

چه نوع غذاهایی را نباید افراد دیابتی مصرف کنند؟

٭افراد دیابتی باید گلاً از غذاهای فرآوری شده، شکر سفید، آرد سفید، غذاهایی که محتوی تغذیه ای پائینی دارند(Junk food مثل پفک و...) صرفنظر کنند. از خوردن شیرینجات،گلوگز، قندمیوه(فروکتوز)، کیک، بستنی، شکلات، نوشابه های غیر الکلی ،خامه و غذاهای سرخ شده بپرهیزند.

٭از خوردن هر غذایی که مادۀ نگهدارنده یا مقدار زیادی نمک دارد، بپرهیزند.

٭از مصرف سیگار و نوشیدنی الکلی بپرهیزند.

٭از امتحان کردن بستنی ،شکلات و سایر موادی که بروی آنها نوشته شده است بدون شکر بپرهیزند.

٭غذاهایی که از آردسفید، آرد جو،آرد ذرت، برنج سفید تهیه شده اند و از نان ،شیرینی،کیک، بیسکویت و پای میوه جات بپرهیزند.

٭از خوردن زیاد سبزیجات نشاسته ای نظیر سیب زمینی، چغندر، هویج و نخود و لوبیا بپرهیزند.

٭از محصولات لبنی تغلیظ شده مثل ماست چکیده ،پنیر لور و کشک استفاده نکنید.

٭میوه هایی نظیر موز، انبه، انگور، توت فرنگی، کرمهای میوه و خرما بپرهیزید.

٭از خوردن غذاهای بسته بندی شده نظیر فست فودها، چیپس، غذاهای آمادۀ طبخ ،غذاهای اسنک بپرهیزید.

٭از خوردن آب میوه ها به علت داشتن مقدار زیادتری کربوهیدرات نسبت به میوه های تازه بپرهیزید و از طرف دیگر آب میوه به علت نداشتن فیبرهای غذایی ارزش کمتری نسبت به میوۀ تازه دارد.

چند توصیۀ ضروری درمورد خوردن شام در بیرون از منزل:

٭ از سفارش غذاهایی که کلمۀ مگ، بزرگ، دوبل، جاینت،کومبو، چامبو پسوند آنها است، صرفنظر کنید چون حجم بیشتری دارند و کالری بیشتری به بدن شما می رسانند.

 ٭ غذاهایی که بصورت کباب شده یا بخارپز طبخ شده اند را سفارش دهید.

٭به جای نوشیدنیهایی نظیر کولا یا آب میوه های مصنوعی یا چای سرد یا نوشیدنیهای داری شکر از آّب یا نوشیدنیهایی بدون کالری سفارش دهید.

٭از سس های سالاد نظیر مایونز بپرهیزید بجای آن سالاد خود را با فلفل ، گوجه و پیاز طعم دار کنید.

٭از سس های چرب یا غذاهای حاوی پودر سوخاری و سیب زمینی سفارش ندهید.

٭یک یا دو قاچ پیتزای نازک با سبزیجات اضافه تر سفارش دهید از سفارش پنیر بیشتر بپرهیزید زیرا به شما کالری ،چربی و سدیم بیشتری می دهد.

٭همیشه برای دسر از یک کاسۀ کوچک ماست سادۀ بدون چربی استفاده کنید یا یک ظرف کوچک سالاد میوۀ تازه سفارش دهید.

٭همیشه مقدار غذایی را که سفارش می دهید بر اساس مقدار مجازی که می توانید بخورید (portionsize) منطبق کنید مثلاً درمورد ساندویج نصف یک ساندویج بزرگ را بخورید. برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید بهسایت:                                                                                                  

                                             

10 خاصیت لیمو شیرین

لیمو شیرین به علت داشتن مواد آنتی اکسیدان فراوان سبب رفع تصلب شرائین و بیماری های قلبی عروقی می شود.
مصرف لیمو شیرین در زمان سرماخوردگی و گلودرد بسیارمفید است ومصرف آن درآنفولانزا وافرادی که دچار تب ناشی از بیماری شده اند توصیه می شود چرا که این میوه خاصیت سم زدایی داخل بدن را از خود نشان داده است.

ارزش غذایی ‪ ۱۰۰‬گرم لیموشیرین که معادل یک عدد لیمو شیرین بزرگ است حاوی ‪ ۲۹/۸‬کالری، ‪ ۰/۷۴‬گرم پروتئین ‪ ۱۰/۵‬گرم قند ‪ ۰/۱۴‬گرم چربی ‪ ۲/۸‬گرم فیبر ‪ ۱۰‬میکروگرم اسید فولیک ‪ ۱۵۰‬میلیگرم پتاسیم و ‪ ۵۳‬میلیگرم ویتامین ‪ C‬است.

۱۰ خاصیت لیمو شیرین

۱- پتاسیم به مقدار قابل توجهی در لیمو شیرین یافت می شود، این عنصر از جمله ترکیباتی است که می تواند از بروز بیماری قلبی عروقی پیشگیری کند و همچنین بین آب و الکترولیت های بدن تعادل برقرار نماید.

۲-اسید فولیک موجود در لیمو شیرین نسبت به میوه های دیگر بیشتر است و نقش موثری در پیشگیری از کم خونی ایفا می کند. افرادی که مبتلا به کم خونی به خصوص کم خونی از نوع اسید فولیک هستند باید این میوه را مصرف کنند.

۳-این میوه از میوه های پر کلسیم محسوب می شود و در جلوگیری از پوکی استخوان به خصوص در زنان نقش موثری را ایفا می کند.

۴-از دیگر خواص لیمو شیرین اثر مفید روی معده، هضم دستگاه گوارش، خنثی شدن مقداری از اسید معده، جلوگیری از تخمیر غذا در معده و پیشگیری از نفخ معده است به همین دلیل پزشکان مصرف روزانه یک لیمو شیرین را به تمامی مبتلایان به ناراحتی معده توصیه می کنند.

۵-حجم زیادی از لیمو شیرین را آب تشکیل می دهد و به همین دلیل این میوه خاصیت ادرار آور و همین طور ملین دارد. ضمناً آب فراوان موجود در این میوه باعث کاهش تب و دمای بدن به خصوص هنگام سرماخوردگی و آنفلوآنزا می شود.

۶- لیمو شیرین به علت داشتن مواد آنتی اکسیدان فراوان سبب رفع تصلب شرائین و بیماری های قلبی عروقی می شود.

۷-لیمو شیرین حاوی اسید سیتریک و ویتامین ث زیادی است. چنانچه فردی دو عدد لیمو شیرین متوسط در طول روز بخورد عملاً ویتامین ث مورد نیاز روزانه بدنش تامین شده است. نکته جالب این که در صورت مصرف میوه لیمو شیرین با پوست داخلی مقدار ۷۷ میلی گرم ویتامین ث به بدن می رسد. در حالی که مصرف آن بدون پوست داخلی، فقط دارای ۵۳ میلی گرم ویتامین ث است.

۸-ویتامین ب و انواع ریزمغذی های مفید مانند عنصر سلنیوم در لیمو شیرین موجب به حداقل رسیدن جمعیت رادیکال آزاد موجود در ناحیه آسیب دیده معده می شود.

۹-ویتامین ث موجود در لیمو شیرین باعث بهبود جذب آهن در بدن می شود و به همین علت می تواند از بروز کمبود آهن در بدن جلوگیری کند.

۱۰- مصرف لیمو شیرین تازه که حاوی ویتامین ث فراوان است در کاهش بروز حساسیت موثر هستند.
 

 

 

خواص آویشن

آویشن گیاهی است علفی، دارای شاخه‌های زیاد و چوبی به ارتفاع تا ۳۰ سانتی متر که در نواحی کوهستانی در بین تخته سنگ و به ویژه در کشورهای اروپایی می‌روید.

ساقه‌های آویشن پوشیده از کرک و برگ‌های کوچک زیادی است. برگ‌های آن کوچک، لوزی شکل، نوک تیز و به صورت متقابل، بر روی ساقه قرار دارند. این برگ‌ها به رنگ خاکستری روشن و با بوی بسیار نافذ است و دارای دم برگ‌های کوچکی نیز می‌باشد.

گل‌ها کوچک، گلی رنگ و یا سفید و به صورت مجتمع در انتهای ساقه قرار گرفته‌اند.

آویشن؛ گیاه خوشبو و باخاصیت

قسمت مورد استفاده‌ی گیاه، گل و به ویژه برگ‌های آن است. این گیاه، به طور محدود و برای تهیه‌ی داروها، در ایران کشت می‌گردد.

آویشن در طب سنتی ایران و اروپا، مصرف دارویی دارد. این گیاه علفی و معطر، دارای خواص دارویی بسیاری است و از آن در صنایع غذایی(پیتزا،پاستا، ماهی، پنیر، لیکور، ذرت مکزیکی و…)، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی می‌شود. قسمت‌های دارویی این گیاه، سرشاخه‌های آن و برگ خشک شده آن است. در قرون وسطی در فرانسه، ایتالیا و اسپانیا از آویشن برای درمان سرفه، سوء هاضمه و از بین بردن انگل‌های روده استفاده وسیعی می‌کردند. آویشن خاصیت آنتی باکتریال و ضد قارچ دارد. در بعضی کشور‌ها مثل آمریکا دم کرده آویشن برای آرام کردن ریه و سرفه در مواقع سرماخوردگی، هنوز هم محبوبیت فراوانی دارد.

مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه‌ی خوبی می‌باشد. به همین دلیل محصولات زیاد به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است. هم چنین در برونشیت، سیاه‌سرفه و نزله‌ها، به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد.

خاصیت ضد میکروب تیمول، بسیار قوی و حدود ۲۵ بار از فنل در مورد تعدادی از میکروب‌ها، بیشتر است.

هم چنین در بعضی محصولات موضعی، به عنوان ضد خارش، ضد میکروب، مالشی قرمز کننده و محرک، محلول‌های حمام و محلول‌های غرغره برای کاهش تورم دهان و گلو، مصرف می‌شود.

کاربرد دیگر آویشن، مصرف آن به صورت پودر در بعضی ادویه‌جات و ترشی‌هاست، هم چنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان، به عنوان بو، مزه و ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد.

در طب عوام، اکثراً به خاطر اثرات مسکن، ضد اسپاسم و ضد نفخ، از آن استفاده می‌کنند.

 مهم‌ترین اثرات گزارش شده آویشن باغی:

سقط کننده جنین، آلرژی زا، ضد درد، ضد آلرژی، ضد آلزایمر، ضد آرتریت، ضد میکروب، ضد سلولیت، ضد باکتری، ضد سرطان، ضد ادم، ضد التهاب، ضد موتاژن، ضد اکسیدان، ضد تب، ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد قارچ، ضد کرم، ضد احتقان، ضد سرفه، ضد نفخ، ضد زخم داخلی، ضد کرم آسکاریس، قابض، بازکننده و برونش ها، آنتاگونیست کلسیم، معرق، خلط آور، کاهش دهنده‌ی چربی خون، کاهش دهنده‌ی پرفشاری خون، محرک سیستم ایمنی بدن، حشره کش، کاهش دهنده‌ی ترشحات بزاقی، مسکن و محرک.


طریقه و میزان مصرف:

تهیه چای:

بر روی ۲ گرم از پودر برگ آویشن، یک لیوان آب جوش ریخته و پس از ۱۵- ۱۰ دقیقه صاف کرده و می‌نوشیم.

داروهایی گیاهی تهیه شده از آویشن، اکثراً به شکل مایع و شربت می‌باشند که با استفاده از راهنمای همراه دارو، باید مصرف شود. هم چنین به صورت تی‌بگ‌های مختلف، که اکثراً حاوی ۲ گرم پودر و یا خرد شده‌ی برگ آویشن است، در دسترس قرار می‌گیرد.

خواص دیگر آن، شامل خاصیت ادرار آور، ضد عفونی کننده‌ی مجاری ادرار و ضد کرم است.

آویشن؛ گیاه خوشبو و باخاصیت

 عوارض جانبی:

تاکنون در مورد عارضه‌ی جانبی ناشی از مصرف مقادیر خوراکی آویشن یا فرآورده‌های وابسته، گزارشی داده نشده است؛ ولی ممکن است در موارد معدودی، دردهای شکمی را ایجاد نماید و یا باعث گرفتگی موقتی گردد.

نکته‌ی دیگر آن که استفاده‌ی داخلی از تیمول با وجود کولیت، نارسایی قلبی و در زمان حاملگی، توصیه نمی‌گردد.

مقدار مصرف عادی آن برای افراد بالای یک سال، ۶- ۳ گرم برگ خشک، در یک نوبت و روزی ۳- ۱ مرتبه تکرار این مقدار می‌باشد.

افراد کم‌تر از یک سال، ۱- ۵/۰ گرم از گیاه یا معادل آن از فراورده‌های آویشن را روزی چند مرتبه می‌توانند مصرف کنند.

هم چنین، میزان مصر تنتور آن، ۴۰ قطره تا سه بار در روز از این مقدار برای بزرگ‌سالان و تا یک ششم این مقدار، برای افراد زیر یک سال، مناسب است.

مصرف شربت‌های مختلف، بر حسب دستور کارخانه‌ی سازنده می‌باشد.

افزون بر این، دم کرده‌ی ۵ گرم درصد میلی لیتر آب، به عنوان غرغره یا دهان‌شویه و یا مصارف موضعی، توصیه شده است.


 مصرف در حاملگی و شیردهی:

گرچه ممکن است مصرف در این دوران، خطراتی در بر نداشته باشد ولی چون مطالعات در این مورد کامل نشده است، لذا بهتر است مصرف با نسخه‌ی پزشک صورت گیرد.

آویشن؛ گیاه خوشبو و باخاصیت

 نکات قابل توجه:

۱.    گیاهانی با نام آویشن پهن، آویشن باریک و آویشن شیرازی که در عطاری‌ها و یا بازار ایران وجود دارد، گیاهانی متفاوت از آویشن بوده ولی به علت شباهت در بعضی ترکیبات و یا شباهت ظاهری، بدین نام‌ها نامیده شده‌اند. راجع به این آویشن‌ها، توضیحات لازم ارائه شده است.

۲.     گونه‌ی دیگری از آویشن با نام علمی Thymus zygis که شباهت بسیار نزدیکی از نظر ظاهری و ترکیبات، با گونه‌ی اصلی دارد، در بعضی نقاط دنیا به جای آویشن اصلی (Thymus valgaris) مصرف می‌شود. گونه‌ی مذکور در ایران رویش ندارد.

۳.    به بعضی از گونه‌های گیاه Thymus در ایران آویشن اطلاق می‌شود. این گیاه در مناطق زیادی از ایران در شمال، غرب و مرکز از جمله مازندران، گیلان، آذربایجان، زنجان، کردستان، اطراف تهران و اطراف قزوین می‌روید.

۴.    آویشنی که در اکثر کتب گیاهان دارویی دنیا به عنوان استاندارد و گونه اصلی دارویی نوشته شده است Thymus vulgaris می‌باشد که به طور محدود در ایران کشت می‌گردد و اکثر گیاهانی که تحت نام آویشن در بازارهای ایران عرضه می‌شوند، از نظر جنس و گونه متفاوت می‌باشند ولی در اثرات دارویی مشابهت دارند.

 

چه غذاهای کالری منفی دارند

 

 

بدن برای هضم و جذب غذا ها و نیز استفاده از ویتامین ها، مواد معدنی و نیز دیگر فاکتور های تغذیه ای موجود در مواد غذایی، به صرف انرژی نیاز مند است. هر چه بدن راحت تر قادر به تجزیه، و نیز استفاده از مواد مغذی موجود در یک ماده ی غذایی باشد، سلول های بدن، به منظور هضم و جذب آن ماده ی غذایی، نیازمند به صرف مقدار انرژی کمتری خواهند بود. و برعکس، هرچه استخراج ترکیبات مغذی موجود در یک ماده ی غذایی مشکل تر باشد، سلولهای بدن برای هضم و جذب و نیز استفاده از ترکیبات موجود در آن ماده ی غذایی، نیازمند به صرف مقدار انرژی بیشتری خواهند بود.
 
غذاهای دارای کالری منفی
 
اینها در واقع غذاهایی هستند که مقدار انرژی مورد نیاز برای هضم و نیز جذب آنها توسط بدن انسان، به مراتب بالاتر از مقدار انرژی موجود در این غذاها می باشد. در حقیقت، استفاده از کالری های موجود در این دسته از غذاها برای بدن انسان دشوار بوده، و بنا بر این بدن به منظور هضم و جذب این دسته از مواد غذایی نیازمند صرف مقادیر زیادی از انرژی است.
 
در نتیجه:
بدن برای هضم و جذب غذاهای دارای کالری منفی نیازمند به صرف مقادیر بیشتری انرژی در مقایسه با محتوای انرژتیکی موجود در این غذا ها است، که این به نوبه ی خود منجر به افزایش انرژی مصرفی بدن و در نتیجه منجر به کمک به کاهش وزن می گردد. به همین دلیل، غذاهای کالری منفی به غذا های چربی سوز نیز معروف هستند.
 
به عنوان مثال:
یک قاچ کیک دارای حدودا 500 کالری است، و سلول های بدن نیز به منظور هضم و جذب این قاچ کیک نیاز مند به صرف حدودا 200 کالری می باشند. در نهایت، پس از پایان تمامی پروسه های متابولیکی توسط بدن، و هضم و جذب غذا توسط دستگاه گوارشی، مقدار 300 کالری اظافی در نتیجه ی مصرف این قاچ کیک باقی خواهد ماند. این کالری ها نیز به نوبه ی خود به تجمع چربی در بدن، و نیز به افزایش وزن کمک کرده، و در نهایت منجر به ایجاد مشکل اضافه وزن می گردند.

حال آنکه، اگر غذای مصرفی دارای 100 کالری بوده و بدن نیز برای هضم و جذب آن به صرف 150 کالری نیازمند باشد، در واقع به مانند این است که با خوردن این غذا بدن نه تنها کالری ای مصرف ننموده بلکه 50 کالری نیز سوزانده است.

به عنوان مثال بدن برای هضم و جذب یک ظرف 100 گرمی کلم بروکلی نیازمند به صرف حدودا 100 کالری می باشد، حال آنکه این مقدار کلم دارای فقط چیزی در حدود 25 کالری می باشد.

پس بنابر این هرچه مقدار بیشتری از این کلم را مصرف نماییم، بدن نیز برای متابولیسم و هضم و جذب آن مقدار بیشتری کالری خواهد سوزاند.غذا های مختلف حاوی مقادیر متفاوتی از کالری، کربوهیدراتها، چربی ها، پروتیین، مواد معدنی، ویتامین ها و دیگر ترکیبات می باشند.بدن انسان برای هضم و جذب مواد غذایی مختلف، و نیز به منظور انجام واکنش های مختلف متابولیکی، نیازمند به انواع گوناگونی از آنزیم ها است.

غذا های کالری منفی در حقیقت حاوی انواع ویتامین ها، مواد معدنی، و نیز دیگر مواد مورد نیاز بدن می باشند. که این ویتامین ها و مواد معدنی برای تولید، و نیز فعالیت بسیاری از آنزیمهای بدن مورد نیاز است. بدین ترتیب نیز، غذا های کالری منفی، به واسطه ی نقش خود در فراهم آوردن ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن، به بدن در تجزیه و نیز متابولیسم مواد غذایی مصرفی کمک می نمایند.
 
در واقع مقدار ویتامین ها و مواد معدنی موجود در این دسته از گیاهان در حدی است که نه تنها به بدن در تجزیه و سوخت کالری های موجود در این غذاها کمک می کند، بلکه به بدن در سوخت کالری های موجود در دیگر انواع غذاهای مصرف شده نیز کمک می نماید.

همچنین این دسته از گیاهان حاوی مقادیر بالایی از فیبر (سلولز) و نیز آب می باشند. بدیهی است که آب دارای هیچگونه کالری نمی باشد و سلولز نیز قابل جذب توسط بدن نبوده و به تجمع چربی و افزایش وزن نخواهد انجامید. به علاوه، محتوای سلولزی این گیاهان به عملکرد دستگاه گوارشی کمک نموده و دفع مواد زاید توسط روده ها را افزایش خواهد داد که این امر نیز به نوبه ی خود به کاهش وزن کمک چشمگیری می نماید.
 
فهرستی از غذا های دارای کالری منفی
 
سبزیجات:
کدو، کلم، اسفناج، شلغم، کلم برگ، کرفس، فلفل قرمز، خیار، سیر، مارچوبه، کلم بروکلی، کلم گل، لوبیا سبز، پیاز، گوجه فرنگی، پیازچه، تره فرنگی.

میوه ها:
سیب، گریپ فروت، لیمو، پرتقال، توت فرنگی، نارنگی، آناناس، مانگو، آلو.
 
 
غذا های کالری منفی تماما از میوه ها و نیز سبزیجات بوده، و همان طور که قبلا نیز ذکر شد این غذاها حاوی مقادیر بالایی از سلولز و آب هستند. آب دارای هیچ گونه کالری ای نیست. به علاوه، سلولز نیز به علت فقدان آنزیم سلولاز در بدن انسان، قابل جذب توسط بدن نبوده و بنابر این بدن قادر به متابولیسم سلولز و نیز استفاده از کالری های موجود در این ماده ی غذا یی نیست. حیواناتی از قبیل گاو، و گوسفندان قسمت عمده ی کالری های مورد نیاز بدن خود را از مصرف سلولز، که در گیاهان و علف موجود می باشد به دست می آورند

 

برداشت محصول از روستای چهارفرسخ

برداشت محصول از روستای چهارفرسخ


توت های سیاه بساط میوه فروش ها را رنگین کرد

این روزها که هنوز تا به بازار آمدن میوه های سردرختی فصل تابستان فاصله داریم توت های سیاه بساط میوه فروش ها را گرم و رنگین کرده است .

به گزارش خبرنگارگروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از کرمان ، در این راستا ،برداشت محصول توت سیاه از 5 هکتار باغات در روستای چهار فرسخ از توابع شهداد ادامه داردبه گفته حسن رضا پور بخشدار شهداد از هر هکتار 6تن توت سیاه برداشت و برای 400نفر به طور مستقیم و غیر مستقیم شغل ایجاد شده است.

برداشت این محصول تا پایان اردیبهشت ماه ادامه دارد

 

دهیار چهار فرسخ به باغداران توصیه کرد: علاوه بر عرضه و فروش میوه تازه توت، شربت، مربا و میوه خشک شده توت را نیز تهیه و روانه بازار مصرف کنند.
وی با اشاره به کیفیت محصول توت شهداد، خواستار مشارکت بخش خصوصی، گسترش سطح زیرکشت و ایجاد صنایع تبدیلی در منطقه شد.
مومن زاده از شناسنامه دار شدن درختان کهنسال توت این دهستان از سوی میراث فرهنگی شهداد خبر داد و گفت: چهار فرسخ با تنوع آب و هوایی قابلیت تبدیل شدن به منطقه گردشگری را دارد
این دهستان دارای آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری از جمله آبگرم، باغات مرکبات آب انبار، قلعه سنگی و حمام می باشد. فعالیت عمده روستائیان چهار فرسخ، کشاورزی و محصولات این روستا گندم، جو، سیب درختی، مرکبات، خرما، یونجه، گردو، توت و عناب است.
چهارفرسخ با آب و هوایی معتدل در 10 کیلومتری غرب شهداد و 90 کیلومتری شمال شرق کرمان واقع است

 
 

 

انار وخوا ص   منحصر به به فرد

 






فصل سرما در راه است و با خودش میوه‌های جدیدی می آورد؛ از خرمالو و انواع مرکبات گرفته ت انار. انار، میوه‌ خوش‌خوراکی است که خیلی از خانواده‌ها آن را به اصطلاح دون می‌کنند و به همراه نمک و گلپر می‌خورند. انار خوردن در شب یلدا هم سال‌های سال است که به یکی از آداب این شب طولانی سال تبدیل شده. احتمالا از هر کسی درباره خواص انار بپرسید، در پاسخ می‌گوید که انار خون را تصفیه می‌کندولی متخصصان تغذیه، فواید دیگری را هم برای انار ذکر می‌کنند.

تصفیه خون
می‌دانید که انار یک تصفیه‌کننده خون بوده و برای کبد بسیار مناسب است. به این دلیل از قدیم خوردن این میوه برای شفافیت پوست توصیه می‌شده است.
از امام رضا(ع) نقل می‌کنند که: ?#1575;نار بخورید تا دهان‌تان پاکیزه و خوش‌بو شود.?مطالعات متعدد نشان داده که عادت به خوردن این میوه مانع تشکیل پلاک‌های دندانی و بروز پوسیدگی دندان می‌شود.


تقویت قلب
نکته مهمی که باید درباره انار بدانیم خاصیت حفاظتی آن در برابر بیماری‌های قلبی است. انار احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی را با کاهش فشار خون، جلوگیری از اکسید شدن LDL و تشکیل پلاک در دیواره عروق پایین آورده و ریسک ابتلا به گرفتگی عروق را کم می‌کند.


رب انار
یکی از فرآورده‌های پرمصرف این میوه رب انار است؛ فرآورده‌ای که به بهانه وفور این میوه در برخی مناطق مانند یزد و شهرهای شمالی کشور تهیه می‌شود. به این ترتیب که آب انار را جوشانده و آن را تغلیظ می‌کنند و به عنوان چاشنی به خصوص در خورش فسنجان و تهیه زیتون پرورده مورد استفاده قرار می‌دهند. البته این رب می‌تواند ترش و یا شیرین باشد که با افزودن کمی شکر و یا آب نارنج و یا آب غوره این مزه‌ها تقویت خواهند شد.


ترکیب انار و گل‌پر
خوردن این میوه و آب آن به دلیل ترکیباتی که دارد، یبوست‌آور است و خوردن‌اش به همراه هسته مانند یک ملین عمل می‌کند اما به دلیل ایجاد مشکلاتی به هنگام دفع، بهتر است که یک چهارم آن را با هسته و بقیه‌اش را بدون هسته میل کنید. ضمنا از آنجا که این میوه نفاخ است، مصرف آن با گیاه معطری مانند گل‌پر که طبع گرمی دارد، خاصیت نفاخ بودن را از این میوه می‌گیرد.
خوردن انار یا آب آن به تنهایی سوء‌هاضمه‌آور بوده و سوزش معده به دنبال دارد. به این دلیل خوردن‌اش با گلپر توصیه می‌شود. یادتان باشد که خوردن مقدار کمی از انار گلپر زده بعد از غذا به هضم غذا کمک می‌کند.


میوه بارداری
خانم‌های باردار نیز بهتر است در این دوران انار میل کنند زیرا این میوه هم علایم ویارشان را کاهش می‌دهد و هم به رشد جنین کمک می‌کند.


آش انار
با این میوه می‌توانید آشی گرم تهیه کنید به نام آش انار که یزدی‌ها آن را پخته و بیشتر از همه میل می‌کنند. طرز تهیه‌اش به این ترتیب است که برنج و لپه را به همراه سبزی آش (جعفری و گشنیز) و کمی سیر طبخ کرده و سپس نیم ساعت قبل از برداشتن آش از روی حرارت به آن آب انار یا رب انار می‌افزایند و به جای نعناع داغی که به سایر آش‌ها اضافه می‌شود، به آن کمی گلپر می‌زنند.


منبع آنتی‌اکسیدان
این میوه سرشار از ویتامین C (یکی از آنتی‌اکسیدان‌های قوی) است و به این ترتیب، خوردن یک عدد از آن یا 100 سی‌سی از آب انار تامین‌کننده 16 درصد از نیاز روزانه به این ویتامین است. ضمنا منبعی از ویتامین B5 و پتاسیم است و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی آن هم از خانواده پلی فنول‌ها، دیگر مواد ارزشمند این میوه هستند. مزه گل انار نیز به دلیل تاننی است که در پوست‌اش دارد، درست مثل چای


در زیر چند خاصیت منحصر به فرد این میوه بهشتی و مفید را بر می شماریم:

1) انار غنی از آنتی اکسیدانهای قوی پلی فنولیک(POLYPHENOL)، تانن(TANNINS)،(PUNICALAGINS) و(ANTHOCYANINS) میباشد.

2) الاژیک اسید ELLAGIC ACID موجود در اناراز بروز سرطان جلوگیری کرده و رشد تومورهای سرطانی را کند میسازد.

3) انار برای سلامتی قلب و عروق، جلوگیری از تصلب شریانها و سکته ها، جلوگیری از پیری زودرس و آلزامیر و پیشگیری از سرطانها بویژه سرطان پروستات مفید است.

4) آب انار خاصیت میکروب کشی و ضذ عفونی کنندگی دارد.

5) یک انار معمولی 40 درصد نیاز روزانه بدن به ویتامین C را تامین میکند. همچنین انار منبع خوبی از اسید فولیک، پتاسیم و آهن میباشد.

6) کاهش فشار سیستولیک خون و کلسترول بد نیز از دیگر خواص انار میباشد.

7) آنتی اکسیدان های موجود در انار 3 برابر میزان آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز و شراب قرمز است.

8) انار تشکیل پلاک عروق را تا 30 درصد کاهش میدهد.انار میزان نیتریک اکساید بدن را نیز افزایش میدهد.

9) انار خون ساز و تصفیه کننده خون است.

10) انارعطش را برطرف کرده و خنک کننده است.

11) انار برای درمان اسهال،آرتریت،زردی و بواسیر مفید است.

12) انار اشتها آور است.

13) انار در درمان کم خونی و افزایش انرژی بدن موثر و مفید است.

14) انار تقویت کننده کبد و کلیه ها میباشد.


? خواص دیگر انار:

1) دم کرده پوست انار گلودرد را تسکین میدهد.

2) انار برای التهاب معده مفید است.

3) انار قابض است بویژه پوست ریشه درخت و پوست میوه آن.

4) جوشانده پوست ریشه درخت انار کرم معده را نابود میسازد.

5) انار ادرار آور است.

6) برای درمان اسهال 30 گرم پوست انار را با 3 گرم دارچین در یک لیوان آب بجوشانید و بصورت خنک میل کنید.

7) برای رفع گرفتگی صدا 30 گرم پوست انار را به همراه 2 گرم زاج سفید جوشانده و غرغره کنید.

8) برای رفع دل درد روی دانه های انار نمک و فلفل زده وآن را میل کنید.

9) برای رفع تب یک لیوان آب انار را به همراه اندکی زعفران میل کنید.

10) پوست انار را در زیر نور آفتاب خشک کرده و تبدیل به پودر کنید. سپس آن را با اندکی فلفل سیاه و نمک مخلوط کرده و همراه با خمیر دندان، دندانها را مسواک بزنید. این مخلوط باعث سفید و درخشان شدن دندانها شده و برای سلامتی لثه ها نیز مفید است.

11) جوشانده پوست انار برای گلودرد و التهاب گلو مفید بوده و همچنین خاصیت ضد کرم نیز دارد.

12) دانه انار برای حل کردن سنگ کلیه و مثانه مفید است.